Η δύσπνοια είναι το κύριο σύμπτωμα της καρδιακής ανεπάρκειας. Σε ασθενείς με ήπια διαταραχή του κλάσματος εξώθησης (π.χ., 45% με 50%), η αναπνοή είναι φυσιολογική στην ηρεμία, αλλά υπάρχει δυσκολία κατά την άνοδο μιας σκάλας ή κατά την άρση ελαφρών αντικειμένων. Οι ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια (π.χ. κλάσμα εξώθησης 20%) μπορεί να εμφανίζουν κάποια δυσκολία στην αναπνοή, όταν σηκώνονται από το κρεβάτι ή η πραγματοποίηση λίγων βημάτων μπορεί να είναι πολύ κοπιαστική.Η δύσπνοια ενώ βρίσκεται κανείς ξαπλωμένος (ορθόπνοια) ή εκείνη που αφυπνίζει τον ασθενή το βράδυ (παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια) αποτελούν επίσης οδηγά σημεία της καρδιακής ανεπάρκειας, όπως και η δύσπνοια προσπάθειας και το οίδημα των κάτω άκρων.ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να οφείλεται σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυοκαρδιακή ισχαιμία, αρρυθμίες, βλάβες των καρδιακών βαλβίδων, συγγενή δυσπλασία της καρδιάς ή των μεγάλων αγγείων, συμπιεστική περικαρδίτιδα, μυοκαρδιοπάθειες ή σε καταστάσεις που προσβάλλουν την καρδιά έμμεσα, συμπεριλαμβανομένων της νεφρικής ανεπάρκειας, της υπερφόρτωσης με υγρά, της θυρεοτοξίκωσης, της σοβαρής αναιμίας και της σήψης. Από όλες αυτές, η ισχαιμία και το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι οι συχνότερες αιτίες.ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τα διουρητικά (συμπεριλαμβανομένων της φουροσεμίδης, της βουμετανίδης και της σπιρονολακτόνης), τα φάρμακα που μειώνουν το μεταφόρτιο (π.χ., αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης) και εκείνα που βελτιώνουν τη συσταλτικότητα της καρδιάς (π.χ., διγοξίνη, δοβουταμίνη) συχνά συνδυάζονται στην οξεία και στη χρόνια θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. ’λλα φάρμακα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά είναι η νεσιριτίδη (ένας ανασυνδυασμένος τύπος του ΒΝΡ), τα νιτρώδη και η υδραλαζίνη και κάποιοι βήτα αποκλειστές. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια που οφείλεται σε βαλβιδοπάθεια, η επέμβαση αντικατάστασης της πάσχουσας βαλβίδας μπορεί να είναι αποτελεσματική. Η μεταμόσχευση καρδιάς μπορεί να εφαρμοστεί σε ...